Συμμετείχα στο συνέδριο CNN Insights με θέμα «Defence Tech». Στις παρατηρήσεις μου, υποστήριξα ότι με την ίδρυση και λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), δίνεται για πρώτη φορά η ευκαιρία στην Ελλάδα να δημιουργήσει μια ισχυρή βάση για την ανάπτυξη μιας γνήσιας βιομηχανικής πολιτικής στον τομέα της Άμυνας.
Συγκεκριμένα, υπογράμμισα ότι, παρά το γεγονός ότι η ΕΛΚΑΚ δεν έχει ακόμη αναθέσει σημαντικές συμβάσεις παραγωγής αμυντικής τεχνολογίας, έχει ήδη δρομολογήσει ή ανακοινώσει δημοσίως μια σειρά σημαντικών έργων Ε&Α. Τα έργα αυτά δεν στοχεύουν απλώς στην απορρόφηση κεφαλαίων, αλλά στη συστηματική ενίσχυση της εγχώριας τεχνογνωσίας και παραγωγικής ικανότητας, υποδεικνύοντας ότι το αμυντικό δόγμα της χώρας μετατοπίζεται προς την υιοθέτηση της τεχνολογίας ως βασικού πολλαπλασιαστή ισχύος.
Συνέχισα σημειώνοντας ότι, πέρα από τα έργα του ίδιου του ΕΛΚΑΚ, οι ελληνικές αμυντικές εταιρείες μπορούν είτε να συμμετέχουν σε έργα ευρωπαϊκών προγραμμάτων, όπως αυτά του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας, είτε να συνεργάζονται με καθιερωμένες αμυντικές εταιρείες, εστιάζοντας στην παραγωγή υψηλής ποιότητας, εξειδικευμένων προϊόντων και υπηρεσιών σε τομείς όπως τα δεδομένα και η τεχνητή νοημοσύνη, η κυβερνοασφάλεια, αναδεικνύοντας έτσι την τεχνογνωσία τους διεθνώς. Ως ενδεικτικές εφαρμογές, ανέφερα την ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων, συστημάτων διοίκησης και ελέγχου, κέντρων αντιμετώπισης συμβάντων στον κυβερνοχώρο, καθώς και συστημάτων επιτήρησης.
Στη συνέχεια μίλησα για τη σημασία της δημιουργίας του κατάλληλου επιχειρηματικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα, απαλλαγμένου από γραφειοκρατικά εμπόδια, ώστε οι καινοτόμες ελληνικές αμυντικές εταιρείες να περάσουν γρήγορα από το στάδιο της ιδέας στην επιχειρησιακή ανάπτυξη. «Η γραφειοκρατία σκοτώνει την καινοτομία», παρατήρησα, τονίζοντας ότι, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται με εκθετικούς ρυθμούς, μια λύση που είναι υπερσύγχρονη σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ξεπερασμένη σε μόλις ένα ή δύο χρόνια. Στο πλαίσιο αυτό, επεσήμανα ότι η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μια επιταχυνόμενη διαδικασία που να περιλαμβάνει τον ταχύ εντοπισμό των τεχνολογικών αναγκών στον τομέα της Άμυνας, την άμεση χρηματοδότηση της ανάπτυξης τεχνολογικών προϊόντων, την ταχεία αξιολόγηση των προτάσεων και την επιλογή αναδόχων σε δημόσιους διαγωνισμούς, καθώς και την έγκαιρη ενσωμάτωση και υιοθέτηση των τεχνολογιών που αναπτύσσονται στα υφιστάμενα επιχειρησιακά συστήματα.
Κλείνοντας, τόνισα ότι η βιομηχανική πολιτική στην Άμυνα πρέπει να έχει τις ρίζες της σε μια εθνική στρατηγική που δημιουργεί τους δικούς της βιομηχανικούς πρωταθλητές και εξαγωγικές δυνατότητες. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα πρέπει να υποστηρίξει ενεργά τις εξαγωγές, να προωθήσει στρατηγικές συνεργασίες με παγκόσμιους ηγέτες στον τομέα της άμυνας και να ενθαρρύνει την τεχνολογική καινοτομία που θα επιτρέψει στις ελληνικές εταιρείες να γίνουν ηγέτες σε εξειδικευμένους τομείς. Μόνο έτσι θα προχωρήσει ολόκληρο το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα – από τις νεοφυείς έως τις μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις.